Inzichten en tips voor een HSP: zo kun je je missie manifesteren

Spbapril2018 kopiejpg

Gepubliceerd in Spiegelbeeld van april 2018


Soms moeten we heel wat overwinnen om onze missie te kunnen leven. Sterker nog, het kan al een hele klus zijn om te ontdekken wat je missie is. Zeker voor hoogsensitieve personen die gewend zijn hun gevoel en verlangen opzij te zetten om te voldoen aan verwachtingen van hun omgeving. Hoe kies je dan voor jezelf?

 

Hannah is een vrouw van 53 jaar die na haar school een fotografie-opeiding wilde doen. ‘Dat kun jij niet,’ zeiden haar ouders, ‘je bent niet goed genoeg en niet zakelijk genoeg’. Ze ging iets anders doen maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan, zij het soms heel traag. Onlangs heeft ze alsnog de Fotovakschool afgerond en ze maakt prachtige foto’s. Maar ze is nog onzeker of ze er wel geld mee kan verdienen.

 

Vertrouw je verlangens

 

Het is haar verlangen om rust en schoonheid te brengen met haar fotokunst. Het liefst hangt ze haar werk in bedrijven, zodat medewerkers door naar haar foto’s te kijken af en toe een rustmoment kunnen ervaren temidden van de stress. Zelf raakte ze op haar 29ste overspannen of burn-out. ‘Ik dacht dat ik niks kon. Ik ben een pleaser en heb mijn leven vormgegeven door te doen wat ik dacht dat anderen van me verwachtten. Ik wist niet meer wat ik zelf wilde.’

 

Jouw vorm vinden en in de wereld zetten

 

Het was voor haar een lange weg van zoeken, worstelen en bewustworden. ‘Ik wil heel graag fotograferen op mijn manier, maar ik heb nog niet helemaal helder wat dat is en hoe ik het moet noemen. En het lukt me niet om mezelf in de wereld te zetten.’ Ik vraag wat haar belangrijkste vraag is. Ze denkt even na. ‘Wat is de reden dat ik hier ben, wat is de bedoeling dat ik bijdraag aan het geheel?’ Ik bekijk haar foto’s en merk op dat ze de rust en schoonheid die zij er graag mee brengt, ook echt uitstralen. Wat je verlangt, is kennelijk ook wat je biedt.

 

Jezelf kwijtraken en bewust weer terug vinden

 

Haar jeugdervaring lijkt op mijn verhaal. Ik wilde als tiener een creatieve opleiding doen maar mijn vader zei, ‘ga maar rechten studeren, daar kun je nog alle kanten mee op’. Het kan een rode draad worden van doen wat er van je wordt verwacht in plaats van je eigen verlangen te volgen. Het kan dan misschien lijken alsof je van je eigen pad af bent. Maar is dat ook zo? Als ik terugkijk op mijn leven zie ik dat het niet voor niets zo is gelopen. Ik heb veel geleerd en mezelf breed ontwikkeld. En ik ben uiteindelijk ook creatieve dingen gaan doen, met meer zelfvertrouwen dan ik vroeger ooit had gekund.

 

Je missie realiseren door de pijn heen

 

Is het iets dat misschien hoort bij hoogsensitieve personen, diep van binnen een sterk verlangen en levensmissie hebben maar er pas op latere leeftijd aan toekomen om deze te verwezenlijken? Dat we eerst onszelf moeten kwijtraken om onszelf vervolgens heel bewust terug te vinden? Ik denk van wel. In dat proces doorbreken we belemmerende patronen van ‘moeten voldoen’, verwerken we oude emoties en ontwikkelen we kwaliteiten en vermogens die eerder niet aan bod kwamen. En ontdekken we onze missie, het waarom van ons leven. Je missie kun je niet altijd meteen in de wereld zetten, ook daar zit vaak een blokkade op. Ik weet nu, als je een ervaring nog niet diepgaand hebt verwerkt, kun je jezelf ook nog niet helemaal manifesteren. Dus moeten we onze negatieve gedachten terug herleiden tot aan de bron.

 

Beide kanten leren kennen

 

Laat ik mezelf als voorbeeld geven. Als kind was ik heel gevoelig en emotioneel, ik had een aardig temperamentje. Mijn gevoelens uiten werd echter bepaald niet gestimuleerd en ik durfde niets meer te zeggen. Zo leerde ik mijn mond te houden en te luisteren. Van dit vermogen heb ik later mijn werk gemaakt, als loopbaancoach, en nog altijd is dit een grote gave. Door mijn rechtenstudie heb ik mijn rationele kant ontwikkeld. Daarna heb ik tien jaar bij de overheid gewerkt. Ik weet hoe het er aan toe gaat in grote organisaties. Passen deed ik er niet, dat gaf veel onrust en deed me op zoek gaan. Ik raakte burn-out toen ik 36 was. Kort daarna begon ik voor mezelf. Dat gaf vrijheid! Rust! En voldoening.

 

Diep duiken in jezelf

 

Door mijn vroege ervaringen kwam ik in een zoektocht naar passend werk en leerde ik mezelf diepgaand kennen. Mijn grote gevoeligheid, sterke intuïtie en spirituele wijsheid. Mijn diepere verlangens. Het waarom van mijn leven. Ik moet wat ik voel en zie serieus nemen en naar buiten brengen. Ik heb eerst geleerd om te luisteren en me later bewust bekwaamd in spreken en schrijven. Hier zat angst op en deze heb ik enerzijds doorleefd door te voelen en anderzijds overwonnen door dingen die ik eng vond gewoon te doen. Ik heb ook geleerd me te beheersen en mijn visie en gevoelens gedoseerd te delen met anderen. Daardoor kan de boodschap ook goed overkomen.

 

Het beste in jezelf naar boven halen

 

Maar mijn visie naar buiten brengen in een boek? Een eigen atelier om lekker creatief bezig te zijn? Lange tijd waren dit verlangens waar ik niet aan toekwam om ze serieus op te pakken. Er moest altijd iets anders. Totdat de beerput van mijn pijn bijna leeg was. Het laatste restje shit was heftig. Ik stuitte op de bodem van mijn gedachten ‘ik kan niet zomaar zeggen en doen waar ik zin in heb’. Dit zat vast, in mijn denken en mijn lichaam. Pas door het over te geven liet het los. Dit bedoel ik dubbelzinning. Ik vroeg, ‘Help, hoe kom ik hier uit?’ Ik kreeg antwoorden. En ik moest letterlijk overgeven. Zo kwam ik tot de kern. Tot de bron.

 

Tot nieuwe inzichten komen

 

Mijn overtuigingen blijken niet waar te zijn. Zoals het idee dat mensen niet willen horen wat ik te vertellen heb, en dit ontdek ik juist sinds ik een eigen atelier heb en werk aan een boek over burn-out. Door mensen voor activiteiten in mijn atelier uit te nodigen en voor mijn boek te interviewen, merk ik een grote behoefte aan mijn visie en aanbod. Zo leer ik dat het juist goed is om te doen waarvoor ik hier ben. Deze bevestiging kan ik nu andere hoogsensitieve personen geven, die aarzelen om voor zichzelf te beginnen met hun hart-gedreven aanpak. ‘Mensen komen niet voor wat ik te bieden heb,’ denken ze.

 

Binnenwereld en buitenwereld

 

Want onze aanpak is niet mainstream. En dan gaan we twijfelen, is er wel vraag naar? In de maatschappij worden intuïtie en spiritualiteit afgedaan als zweverig. Het alternatieve circuit van hulpverlening wordt door de meeste reguliere artsen en ook psychologen in de ban gedaan. Het is niet bewezen dus onzin. Hoe kun je als hoogsensitief persoon met jouw bijzondere kwaliteiten dan geld verdienen? Hoe kun je een bedrijf baseren op een innerlijk gebied dat door de omgeving niet wordt erkend?

 

Ik ben gaan zien dat een aantal aspecten van belang zijn. Hier drie tips:

1.     Om te beginnen helpt het om te weten wie jouw klanten zijn. Met of voor wie werk je het liefst? Zijn dat rationele sceptici? Of zijn het juist mensen die open staan voor bewustwording en een andere aanpak? Bijvoorbeeld omdat ze zijn vastgelopen in het reguliere circuit.

2.     Dan, ontdek een voor jouw doelgroep juiste benaming voor je aanbod. Wat zoekt jouw ideale klant, waar loopt die tegenaan? Als je jouw aanbod zo noemt, zullen de juiste mensen er op af komen. Dit kan een proces zijn van trial and error.

3.     En tenslotte, het meest belangrijk, heb zelf vertrouwen in jouw aanbod. Je hoeft er niet ‘iedereen’ mee te bereiken, alleen de klanten die bij jou passen. Het is belangrijk om te beseffen wat jouw ding is en wat je daarmee biedt aan wie.

 

Angst overwinnen

 

Kom je in dit proces angst tegen? Ja zeker. Het kan echt eng zijn om te doen waarvoor je hier bent, er zit vaak een lading op. We hebben in onze collectieve geschiedenis diverse ervaringen van vervolging van andersdenkenden. Denk aan de Middel-Eeuwen, toen zijn vele vrouwen omgebracht omdat ze een kruidenvrouwtje waren, zieneres of genezeres. Dat maken we liever niet nog een keer mee. In Nederland leven we inmiddels in vrijheid en veiligheid. Ja, er zijn vele sceptici en die kunnen zich fel uiten. Het is belangrijk in te zien dat ze zelf bang zijn. Voor verlies van hun aanzien, en daarmee hun identiteit. Dan hoeven we hun kritiek niet langer op onszelf te betrekken.

 

Vertrouwen en overgave

 

Daarnaast is het nodig om ons vertrouwen in het leven te versterken. Door te beseffen dat het verleden achter ons ligt, dat onze negatieve gedachten niet waar zijn en dat we mogen creëren in vrijheid en er geld mee mogen verdienen. Ook door te vertrouwen in een hogere macht die voor ons zorgt. Overgave is een essentieel aspect hierin. Daarom nog deze tip: vraag om hulp, aan je hoger zelf, god, de bron of de kosmos.

 

Als we de bron hebben bereikt, de bron van onze noodzaak om te doen wat we graag doen, krijgt ons werk een kracht en glans die de juiste klanten of opdrachten aantrekt. En dan kunnen we doen waarvoor we hier zijn en leven van wat we het liefste doen. ♡

 

© Lusanne Hogeweg


Wil je weten wat jouw missie in werk is, of kun je wel wat hulp gebruiken bij concretiseren ervan? Boek dan nu een Manifesteer je missie-sessie, een unieke combinatie van een loopbaangesprek, meditatie en visionboard maken. Daarmee kom je zeker verder, waar je nu ook staat. Voor meer informatie, kijk hier.

 

De foto’s van Hannah kun je bekijken op www.hannahhansen.nl.

Maak van je leven een Reis van de Held


Geen verhaal inspireert mij zo als dat van de Reis van de Held, de persoon die moedig zijn eigen weg gaat. Het verhaal van de Reis van de Held is een oerverhaal, een oermythe. Een idee dat diep in onze zielen verankerd zit. Het raakt mij in een innerlijk weten en in een verlangen dat ik mijn unieke pad moet gaan, op zoek naar het mysterie van het leven. 


Maar het idee mijn eigen weg te moeten gaan raakt ook een gevoel van eenzaamheid. Alsof ik me dan moet losmaken van het gebaande pad en alle mensen die zich daarop bevinden. Bewust deze reis of zoektocht aanvangen, vergt dan ook moed. Het is een bewuste keuze. Als je eenmaal op weg gaat, kun je niet meer terug. 


Boeken over de heldenreis 


De meest inspirerende boeken die ik heb gelezen gaan over de heldenreis, de Alchemist van Paolo Coelho en Synchroniciteit van Joseph Jaworski. De Amerikaan Jaworski vertelt over zijn ervaringen na zijn echtscheiding, afscheid van zijn carrière als advocaat en vertrek naar Europa. Door de keuzes die hij maakt, heeft hij prachtige synchronistische ontmoetingen en neemt zijn leven bijzondere wendingen. Dat wil zeggen, er doen zich ogenschijnlijke toevalligheden voor, die hij juist ziet als samenhangend met zijn keuzes. Hij geeft in zijn boek ook een kort overzicht van de Reis van de Held, gebaseerd op het werk van Joseph Campbell. Die ontdekte een bepaalde structuur in deze reis, in de weg en de ervaringen, door verhalen en mythen te analyseren.

 

Een ontwikkeling in 12 stappen

 

In de Reis van de Held herkennen we onze eigen ontwikkeling. Het oerverhaal helpt ons te realiseren wat we ten diepste willen en wijst de weg naar een zinvolle bestemming, aldus Mieke Bouma in haar boek Storytelling in 12 stappen. We leren aan de hand van die 12 stappen ons eigen levensverhaal en indrukken te ordenen. Door de structuur die het verhaal biedt, kunnen we verbanden leggen tussen onze eigen ervaringen en door deze in een bepaalde volgorde te plaatsen, ontstaat een betekenisvol geheel. Zo kunnen we het mysterie van het leven begrijpen, bewustzijn ontwikkelen en grip krijgen op het leven. Dan kunnen we ook waardevolle plannen maken voor de toekomst.

 

De 12 stappen van de Reis van de Held:

 

  1. In het begin is er orde, je leeft je gewone leven. En toch … er ontbreekt iets. Er knaagt iets, een leegte, het leven is saai of voorspelbaar. Of er dreigt misschien iets.
  2. Dan komt er een oproep tot avontuur, je wordt wakker geschud, aangespoord om in beweging te komen. Er lonkt een geliefde, een schat of een te verwerven inzicht.
  3. Je hebt weerstand, je deinst terug voor de roep, wilt het avontuur niet aangaan. Het onbekende is spannend. Mogelijk ontken je het probleem.
  4. Dan ontmoet je iemand, een mentor of gids, of je stuit op een bron van wijsheid die je aanmoedigt of jou iets leert waardoor je toch het avontuur aangaat.
  5. Je gaat over de drempel, geholpen door je nieuw verworven inzicht of vaardigheid. Dit is een beslissend moment. Nu ga je echt op weg.
  6. Je komt in een nieuwe wereld, waar andere regels gelden. Je ontmoet bondgenoten, en ook vijanden. Het kan ook een innerlijke nieuwe wereld zijn.
  7. Er volgen tests. Je moet jezelf bewijzen. Het is ook een kwestie van aarden en reëel worden. De eerste euforie gaat eraf, je moet misschien inbinden.
  8. Dan komt er een omslagpunt, een crisis. Een vuurproef. Je wordt geconfronteerd met je grootste angst. Je moet iets onder ogen zien om verder te komen.
  9. Dan volgt de beloning en vier je je succes, overwinning. Je hebt een belangrijk inzicht verworven. Je kijkt ook terug en ziet wat je eerder niet goed hebt aangepakt.
  10. Met je nieuwe inzichten, de verworven schat, keer je terug naar huis. De weg terug kan nog gevaarlijk zijn. Je bent er nog niet.
  11. Een laatste test dient zich aan, een leven-op-dood-moment, een offer, het kan ook een innerlijke dood zijn. Een overtuiging die je had, moet sterven.
  12. Het elixer of geschenk. De cyclus is rond, de reis ten einde. Het geluk dat je nu ten deel valt, deel je met je omgeving. Een nieuw avontuur wacht op je …

 

Drempels over gaan en beproevingen doorstaan

 

Je komt op deze reis drempels tegen die je over moet. Op de heenweg, als je je angst of weerstand overwint en het avontuur aangaat. Meestal heb je dan hulp gehad, van een gids of mentor. Dat kan een coach of therapeut zijn , een boek dat je leest of een vriend. En op de terugweg is er het leven-op-dood-moment, iets moet sterven. Dit keer komt er geen hulp maar moet je het zelf doen. De avonturen in de buitenwereld gaan in wezen over een innerlijk gebeuren. De Reis van de Held is zowel een avontuur in de wereld, waarin we situaties meemaken op het werk en in ons privéleven en mensen ontmoeten die ons op de proef stellen, als een reis door onze binnenwereld, een innerlijk landschap met gidsen en demonen, obstakels en te bevechten draken.

 

Een innerlijke reis die ons transformeert

 

We moeten ons bewust worden van wie we zijn, ons ware zelf, en ons potentieel aan talenten verwezenlijken. Daarvoor zijn we hier. Onze levensweg is tevens een zoektocht naar dit potentieel. De weg openbaart zich door deze gewoon te gaan en toont zich aan ons door er bewust bij stil te staan. Als we reflecteren op ervaringen in de buitenwereld doen we inzichten op en kan de reis ons transformeren. Een beter mens van ons maken, een wijzer mens en hopelijk een gelukkiger mens. De weg naar binnen en de weg naar buiten zijn als het levensritme, van in- en uitademen, eb en vloed, zomer en winter, dag en nacht, slapen en wakker zijn.  Het leven zelf is een reis, van geboorte tot overlijden is het een groot avontuur. Met vele beproevingen. Het is aan ons of we er een heldenreis van maken. En of we dus het elixer vinden. De schat.

 

Moedige keuzes maken

 

Het al dan niet bewust gaan van onze levensweg en moedige keuzes maken, bepaalt of we een Reis van de Held afleggen, of dat we gewoon leven. Als we de hulp van een gids aannemen en wat we leren ook echt toepassen, onze angst en weerstand overwinnen en over de drempel stappen, gaan we de Reis van de Held. Het vraagt nogal wat van ons. Maar dan brengt het ook veel. Het is een vallen en weer opstaan. Door het dal gaan, en de top bereiken. In het duister durven tasten en in het licht durven staan. Opbranden en herboren uit de as herrijzen.

 

Wees een held in jouw leven

 

Een hoofdpersoon-held in een roman, of een sprookje, lijkt onbereikbaar voor gewone stervelingen als wij. En toch kan ook ons levensweg een Reis van de Held zijn. Vooral door de innerlijke demonen die we moeten bevechten, de beproevingen die we hebben te doorstaan en de angsten die we moeten overwinnen. Maar dan kunnen we de schat vinden. Het elixer. Met dit artikel wil ik je daarom inspireren en aanmoedigen om van jouw leven een Reis van de Held te maken. Het maakt niet uit hoe groots en meeslepend je leven is, of hoe gewoon en saai. Je hoeft niet rijk en bekend te zijn om een held in je eigen verhaal te zijn, daar gaat het niet om. Overwin je angst, ga over jouw (innerlijke) drempels. Durf je innerlijke duister onder ogen te zien en durf in jouw licht te gaan staan. Dat is waar het om gaat.

 

Alleen durven staan

 

Niets is zo uitdagend in het leven als onze eigen weg gaan. Uit de tredmolen stappen en kiezen om het anders te doen dan collega’s, familie en vrienden. Het kan ook eenzaam voelen om bewuste en moedige keuzes te maken. Want een grote angst is altijd die om alleen te staan. Om apart te zijn, anders.

 

Onze levensweg is in essentie een zoektocht naar onszelf. Naar waarderen wie we zijn. We kunnen uiteindelijk alleen maar onszelf zijn, en onze eigen weg gaan en voor onszelf kiezen, voor wat wij belangrijk vinden. Keer op keer. Het is niet een keus die je één keer maakt en waar je dan voor altijd van af bent. Er zijn om de zoveel jaren, in verschillende levensfasen, steeds weer nieuwe situaties en uitdagingen. Zo biedt het leven je steeds weer een kans om van je leven een Reis van de Held te maken

 

 

© Lusanne Hogeweg, maart 2018

 

 

Hoe kom je van een burn-out naar werk dat echt bij je past? Met een pas op de plaats!


De weg van waar je nu bent, in een burn-out in een functie die het niet meer voor je is, naar een baan die beter bij je past, is geen korte rechte lijn. Je volgt niet een stappenplan waarmee je recht op je doel afgaat. Hoe kun je wel werk vinden waar je weer blij van wordt en energie van krijgt?


Het goede nieuws is: het kan. Het slechte nieuws is: meestal niet van vandaag op morgen. Je moet eerst herstellen. Oude zaken loslaten. Het kan nodig zijn om je te oriënteren op ander werk. Maar we willen juist zo snel mogelijk verder, meteen iets doen. Wat als je niet weet wat je wilt en je denkt: “Help, ik sta op een kruispunt. Welke kant moet ik op?”

De boodschap van een burn-out


Alleen al beseffen dat het zo niet langer gaat en besluiten om niet weer te re-integreren in dezelfde functie, is al een hele stap. Soms moeten mensen meerdere keren uitvallen, voordat ze op dit punt komen. Tot die tijd gaan ze maar door, het toch weer proberen.

Na de eerste keer ziek was je al snel weer op de been, daarna duurde het herstel langer en tenslotte ben je zo uitgeput dat je voelt: “ik kan echt niet meer terug naar die baan”. Dan, en pas dan, kan er iets veranderen. Dan is de boodschap van de burn-out aangekomen. Het signaal dat het tijd is om je te bezinnen op ‘wat dan wel’.

De weg voor je zien


Ik merk dat veel mensen houvast zoeken. Ze willen weten hoe de weg zal verlopen, en ze willen dit het liefst puntsgewijs opschrijven. Hun hoofd draait overuren. Dat is natuurlijk niet bevorderlijk voor de rust waar juist behoefte aan is. Ik vertel dan wat er eerst nodig is, zoals herstellen op de verschillende niveaus: fysiek, emotioneel en mentaal.

Ik schets de mogelijkheden, zoals loopbaanoriëntatie om helderheid te krijgen over je drijfveren en kwaliteiten, of een training om je ondermijnende patroon te doorbreken zodat je niet weer opgebrand raakt en 2e spoor re-integratie coaching. Maar voordat je daar bent, zijn er stappen die eerst gezet moeten worden.

Eerst een deur dicht doen


Zo moet je met de bedrijfsarts in gesprek en met je leidinggevende, en laten weten dat het zo niet meer gaat. Ook dat is een hele stap. Ik heb gemerkt hoe moeilijk ik het vond om tegen mijn baas te zeggen, ‘ik kan het niet meer’. Dit voelde als een persoonlijk falen en ik moest over een drempel. Maar wat was ik opgelucht toen ik het had gedaan!

Het dicht doen van de huidige deur is eng. Want die andere deur is nog gesloten. Zeggen ‘dit wil ik niet meer’ heeft tot gevolg dat je in een leegte komt. Je begeeft je op een onbekend terrein. Dat te doen vergt moed. Voelen dat het oude echt geen optie meer is, helpt bij het nemen van die beslissing en het zetten van die stap.

Stap voor stap op weg gaan



Je weet niet altijd van te voren hoe mensen zullen reageren. Je weet nu alleen dat jij zo niet verder kunt. Dat is dan je vertrekpunt, en misschien ook je belangrijkste houvast. Zet de stap, en kijk wat er gebeurt. En afhankelijk van de reactie, zet jij je volgende stap. Wel met de mogelijke weg in je achterhoofd, en een idee van wat jij wel en niet wilt.

Daarom is het belangrijk om steeds even stil te staan, en te voelen. Wat doet een situatie met je? Het kan zijn dat je eerst uit balans raakt. Je voelt misschien onzekerheid of je het wel kan. En dan herneem je jezelf. Je doorleeft je emoties en vindt je centrum. En vindt daar houvast. Dan ga je weer verder. Welke stap is er te zetten? Wat wil ik? Wat voel ik?

De regie over je leven nemen


Als je zo op weg gaat, steeds een stap zet die op dat moment aan de orde is en goed voelt, dan ontdek je gaandeweg je kracht. Je versterkt je zelfvertrouwen, want je merkt ‘dit kan ik’. Dat geeft een gevoel van persoonlijke macht. Niet macht over een ander, maar over je eigen leven. Zo ontwikkel je leiderschap.

Natuurlijk kan het nuttig en ook nodig zijn om onderweg hulp te hebben van een coach, iemand waar je vertrouwen in hebt en die vanuit kennis en ervaring met je meedenkt. Zoek een coach die jou kan volgen. Zeker als je diep bent gegaan of specifieke ervaringen hebt gehad, is het fijn om te kunnen sparren met iemand die begrijpt waar je staat.

Leven is ontwikkeling


De oriëntatie op ander werk kan een tijdje duren, en zich in meerdere fasen voltrekken. Je ervaart pas of bepaald werk bij je past door het in de praktijk uit te proberen. Daar is niets mis mee, integendeel, je komt steeds dichter bij wat het beste bij je past. En je leert elke keer iets nieuws dat je een volgende keer kunt gebruiken.

Ook het doorbreken van energie-vretende patronen is soms een enorme worsteling, een weg van vallen en weer opstaan. Maar dat wil niet zeggen dat je leven stilstaat of dat je niet verder komt. Je ontdekt steeds een nieuw aspect van jezelf, je graaft dieper en komt dichter bij je ware verlangens. Bij wat jou ten diepste drijft en waarvoor je hier bent.

De weg is eerder circulair dan lineair


Ik ben de weg gaan zien als een proces van jezelf opnieuw uitvinden. Je denkt misschien dat je in kringetjes ronddraait. Maar het is als een spiraal, je komt steeds dieper in jezelf. Het is als een pas op de plaats maken, of een stap naar achteren zetten, om vervolgens een grote sprong voorwaarts te maken. Naar een toekomst die je eerder niet voor mogelijk hield.

We hebben de neiging het te zien als een lineaire weg, je formuleert een doel en stippelt een route uit, recht op je doel af. Zeg nou zelf, gaat het in het leven echt zo? Welnee, alle planningen ten spijt, het loopt altijd anders. Het is eerder een circulaire weg, waarbij je steeds goed voelt en een stap zet. En van te voren niet precies weet waar je uitkomt.

Ik heb de lineaire en circulaire wegen zo verbeeld:

De lineaire weg  De circulaire weg

Je nieuwe toekomst


De weg naar de nieuwe toekomst die op jou wacht, is een pad vol bochten, een weg van stap voor stap ontdekken, je oude patronen loslaten en goed voelen. Van anders leren kijken en een nieuwe visie ontwikkelen. Je kunt af en toe een glimp opvangen van deze toekomst en dan zet je weer een stap om het nieuwe ook echt mogelijk te maken.

Deze weg werkt. Hij brengt je echt ergens, daar waar jij moet zijn, en op een organische wijze. Het mooie van een pas op de plaats maken is dat je even kunt rusten en bijkomen. Het voordeel van een stap terug doen, is dat je overzicht krijgt. Op de situatie, op jezelf of op je leven, afhankelijk van waar je naar kijkt.

Onderzoek je intentie en verlangen


Met elke stap die je zet, kom je dichter bij het werk dat echt bij je past en ook dichter bij jezelf. Het loslaten van oude zekerheden of neigingen brengt nieuwe inzichten. Dit kan best confronterend zijn. Gaandeweg ontdekte ik waarom ik wilde samenwerken. Ik had het idee dat ik het niet alleen kon en vreesde ook de eenzaamheid. De meeste samenwerkingen kostten me teveel energie, dus ik móest loslaten.

Ik zag dat mijn drijfveer niet zo zuiver was en vroeg me af wat mijn diepere intentie was, van mijn ziel. Ik ontdekte een verlangen om creatief bezig te zijn. Om te schrijven, nog meer te schrijven dan ik al deed. En daar aan toegevend, ontdekte ik een ander creatief verlangen. Om te schilderen. En toen ik ging schilderen, voelde ik: dit wil ik vaker doen. Ik wil een eigen atelier! En zo gaat het maar door. Net zo lang tot je voelt, ja dit is het! 

Je burn-out heeft een wijze les voor je


Al dateert mijn burn-out van 2002, recent nog heeft mijn lichaam me via energie-verlies laten weten, ‘dit is niet goed voor je, stop’. Ik zat in een volgende ronde in de spiraal, een nieuwe fase in mijn leven brak aan. Ook nu was het weer een proces van zelfontdekking. En ik heb weer veel geleerd. Dat mijn lichaam altijd gelijk heeft en heel goed weet wat er aan de hand is. Ik moet voelen en luisteren.

Dus is mijn advies aan anderen: gebruik je burn-out wijselijk. Maak een pas op de plaats en zet ook een stap terug. Kijk naar jezelf en je leven. Draai rustig in kringetjes rond, daal af en onderzoek je verlangens. Laat los wat niet meer bij je past. Zet een stap vooruit als het goed voelt. Zo kom je echt verder. Bij het wezenlijke. Daar waar je wezen moet.

© Lusanne Hogeweg, oktober 2017


Je mag mijn artikelen verder verspreiden zo veel je wilt, met vermelding van mijn naam. Ik hoop dat ze je inspireren en helpen op jouw unieke weg naar bezield werken.


Dit artikel staat ook op Nieuwetijdskind Magazine



Joepie, ik heb een burn-out!


Burn-out treft een toenemend aantal mensen in alle leeftijdsfasen, en is een aanzienlijk maatschappelijk probleem. De massale uitval kost overheid en organisaties veel geld en vergt van mensen de nodige tijd en aandacht om op te krabbelen. Bij burn-out is sprake van een systemische onbalans en om te herstellen moeten de diverse systeemaspecten worden meegenomen. Is burn-out een tegenslag of meevaller?


Als we de persoon beschouwen die opgebrand is, zien we dat die op drie niveaus uitgeput is; niet alleen lichamelijk, maar ook emotioneel en mentaal. Fysiek is er sprake van grote vermoeidheid en vaak krachtverlies. Zeker in het begin kan hij bijna niets meer. Op het emotionele vlak heerst veelal een gevoel van tekortschieten en zelfs waardeloosheid. Op het mentale vlak worstelt de persoon met gedachten als ‘ik moet het goed doen’ en overtuigingen van mislukking.  

Naast deze drie niveaus is er het niveau van betekenis en zingeving. Waarom krijgt iemand een burn-out? Deze vraag wordt vaak niet gesteld, en ook het wezensniveau dat hoort bij de zingevingsvragen, het spirituele, krijgt zelden aandacht in het maatschappelijke of persoonlijke leven. Terwijl het uiteindelijk wel van belang is bij het herstel. Al deze niveaus hangen met elkaar samen.


Fysieke kracht en emotionele balans herstellen


Op het fysieke niveau begint herstel met rust en structuur in de dag. Daarnaast is het goed om te bewegen. Wandelen bijvoorbeeld, bij voorkeur in de natuur, kan zorgen voor leegmaken van het hoofd en een nieuwe balans tussen inspanning en ontspanning. Waar het om gaat, is dat het energieniveau weer op peil komt. Dit is niet alleen een fysieke aangelegenheid. De persoonlijke vitaliteit wordt mede bepaald door gedachten en emoties. Herstel vraagt hier om eerlijke zelfreflectie.

Onderzoeken van de gevoelens van tekortschieten brengt aan het licht dat er sprake was van een sterk verantwoordelijkheidsgevoel en neiging tot perfectionisme. Hieronder zit meestal angst om niet te voldoen, met alle gevolgen van dien. Weer in balans komen vergt dat deze angst wordt doorleefd. En dat bekeken wordt wat iemands kwaliteiten zijn, waar hij zekerheid en zelfvertrouwen aan kan ontlenen. Het persoonlijke gevoel van kracht wordt zo versterkt en dit brengt emotionele balans.


Negatieve denkpatronen loslaten


Ook moet gekeken worden naar het mentale niveau, de gedach- ten en overtuigingen. ‘Ik ben niet goed genoeg’ is vaak een kerngedachte. Begeleiding of therapie kan nodig zijn om tot een realistisch zelfbeeld te komen. Denken te moeten voldoen hangt hiermee samen. De onderliggende angst om niet meer te mogen meedoen, is erg sterk en uit dit denken stappen is nog niet zo eenvoudig. Temeer daar mensen mogelijk terecht vrezen dat niet voldoen aan de eisen vervelende consequenties heeft voor hun positie.

Tegelijkertijd is uit dit denken stappen dus wel het allerbelangrijkste. Want gedachten bepalen zowel de stemming als het gedrag. Loslaten van de negatieve overtuigingen en gedragspatronen leidt uiteindelijk tot een meer ontspannen houding. Tijdens de periode van zelfonderzoek kan iemand ontdekken wat werkelijk belangrijk voor hem is. Dan kan hij zich ontwikkelen van voldoen aan eisen en verwachtingen naar leven en werken vanuit eigen waarden en idealen.


Onderzoeken van diepere drijfveren en verlangens


Als helder wordt dat iemand zich te veel heeft aangepast aan de omgeving of meer heeft gegeven dan teruggekregen, kan dit inzicht leiden tot verandering. Zo wil hij het niet meer. De vraag dient zich aan, wat/hoe dan wel? Zo kan hij komen bij diepere drijfveren en verlangens. Misschien is zoeken naar ander werk aan de orde. Dan komt hij voor de vraag te staan welk werk en welke arbeidsomstandigheden dan wel gewenst zijn. Een nieuw en beter passend leven, vanuit eigen kracht, komt daardoor in zicht.

Tijdens het onderzoek is het goed de loopbaan en de levensweg tot dan toe te bekijken. Wat is de rode draad in het verhaal van iemands leven? Waar dit nog pijnlijk is, kan dit nu worden geheeld. Hierdoor kan het verhaal in een ander licht worden bezien, evenals het zelfbeeld, door het in het bredere kader te plaatsen van de zin van gebeurtenissen. Zo bezien geeft burn-out iemand de kans om op verhaal te komen, tot bezinning. En zich af te vragen: waarom ben ik opgebrand geraakt?


Het waarom van burn-out


Deze vraag stellen is het allerbelangrijkste. Niet als een vraag waar je meteen antwoord op wilt; de waarom-vraag is een zogenoemde zoekvraag. Een vraag die je moet doorleven om er geleidelijk antwoord op te krijgen. Hier kan wat tijd overheen gaan, en in de praktijk zie je ook dat helemaal herstellen van burn-out jaren kan duren.

Als we zien dat burn-out over het algemeen mensen treft die zich verantwoordelijk voelen, het graag goed willen doen en vaak ook gevoelig zijn voor verwachtingen en eisen van de omgeving en hieraan willen voldoen, heb je al een eerste aanzet tot een antwoord. Want als je zo in het leven staat, gevoelig én verantwoordelijk, dan geef je al snel meer dan je krijgt. Deze systemische onbalans kan niet langdurig in stand worden gehouden zonder schade te berokkenen. Het is dan ook van belang de omgevingsfactoren te betrekken op weg naar herstel.


Systemische aspecten van burn-out


De werksituatie, de organisatie, is te zien als een systeem: een complex geheel van verbindingen, met een samenhang. Werknemers hebben te maken met de eisen die de functie stelt, gebruiken in de organisatiecultuur en verwachtingen van collega’s en leidinggevende. Ook managers staan onder een hoge druk en het kan niet anders dan dat zij deze doorgeven. In de verhoudingen op het werk zal iets moeten worden veranderd om tot herstel te komen en nieuwe uitval te voorkomen. Met de leidinggevende zal dit bekeken moeten worden, ook of ander werk mogelijk is. Maar degene met burn-out zal zichzelf ook anders moeten opstellen en zo zorgdragen voor een nieuwe balans in geven en nemen.

Ook het systeem van de familie kan worden bekeken. Vaak zijn bepaalde patronen en blokkades overgeleverd van de ene generatie op de andere. We kunnen als volwassene nog steeds vastzitten in rollen die we als kind hebben ingenomen. Bewustwording van deze conditioneringen en verstrikkingen en ze een plek geven, maakt vrij. Zo kan het individu zijn eigen weg gaan, vrij van ballast en onbalans. Maar vaak ook los van oude zekerheden en een vertrouwde omgeving.

We worden geacht te voldoen aan de eisen van het systeem, ook al zijn die onredelijk in termen van werklast en prestatiedruk. Met deze druk leven velen, en we vinden het allemaal volkomen normaal. Niet iedereen heeft er last van, maar wie er wel last van heeft, valt uit. En dat zijn er dus steeds meer. Zij krijgen de tijd om voor zichzelf te onderzoeken of ze zo willen doorgaan of dat ze het over een andere boeg gooien.


Burn-out gaat over balans en energie


Het systemisch bekijken van burn-out kan verder strekken dan de familie of organisatie. Ook de maatschappij is een systeem en ook hier is sprake van een onbalans. Burn-out laat ons zien dat we als samenleving – van de politiek tot aan bedrijven en burgers – ratio, efficiency en winstmaximalisatie de overhand geven ten koste van gevoel, zorg voor elkaar en verbindende communicatie. Hoge werkdruk is de norm, want er moet geld worden verdiend. Dat dit ons uitput, zien we liever over het hoofd. We worden, kortom, geacht onze ziel te verkopen aan de duivel.

Het individu kan het systeem vrijwel onmogelijk veranderen. Of je past erin en past je aan, of je valt uit. De opgebrande persoon is op zichzelf aangewezen en daarmee is het geleidelijk beantwoorden van de vraag ‘waartoe dient mijn burn-out’ veelal een weg naar autonomie. Zowel persoonlijk als in het werk. Hij moet gaan luisteren naar zijn innerlijke stem in plaats van te doen wat anderen zeggen of vragen. Hij moet leren trouw te zijn aan hoe hij zich voelt en wat hij aankan.

Hij moet daarom ook zijn energiehuishouding onderzoeken, de balans tussen wat energie kost en wat energie geeft. Het is belangrijk om geen dingen meer te doen waar erg veel moeite voor moet worden gedaan terwijl er nauwelijks resultaat uit komt. En om juist wel dingen te doen die energie geven en deze energie te richten op voor hem zinvolle doelen. Voor wie leert om op deze flow mee te stromen, gaan de dingen moeiteloos.


De boodschap van burn-out


Ieder heeft voor zichzelf uit te zoeken wat de burn-out hem wil zeggen. We hebben allen een eigen weg te gaan en lessen te leren en we kunnen de zingevingsvraag uiteindelijk alleen voor onszelf beantwoorden. Toch zijn er wel algemene punten. Meestal is sprake van een veelheid aan factoren die ertoe hebben bijgedragen. Zowel persoonlijke – fysieke, emotionele, mentale en spirituele – als systemische. De eigen werkhouding speelt een rol, die vaak onbewust wordt ingegeven door overtuigingen en angsten, die weer zijn beïnvloed door de familie waarin iemand opgroeide.

Burn-out wil ons zeggen: ‘mens ken jezelf’. Zie jezelf op meerdere wezensniveaus. Weet wat je nodig hebt en zorg voor jezelf. Deze zelfzorg past niet altijd in het plaatje van anderen, die er baat bij hebben loyale kinderen, partner of werknemers te hebben. En onze relaties willen we niet kwijt, een van de diepste angsten van mensen is sociale uitsluiting. Afgaan op de innerlijke stem en de eigen weg gaan, vergt dan ook behoorlijk wat moed. En vertrouwen.


De zoektocht van burn-out


Het is misschien ook wel een weg die niet voor iedereen is weggelegd. Maar nogmaals, niet iedereen krijgt een burn-out. Het is een paradox dat het vooral heel gevoelige mensen zijn die erdoor worden getroffen; mensen die willen voldoen aan verwachtingen van de omgeving raken daardoor uitgeput en hun uitdaging is nu net dat ze trouw leren zijn aan zichzelf. En dat ze van gevoelig en kwetsbaar in relatie met anderen toegroeien naar krachtig hun eigen bijdrage leverend.

Het is een individuele zoektocht die tijd en aandacht vergt en die een verrijking van iemands leven kan zijn – als de persoon het zelfonderzoek aangaat. Het is goed om bij deze zoektocht deskundige en vooral ook betrokken hulp in te schakelen, van coaches en therapeuten die systemisch werken en alle niveaus betrekken. Dan komt de mens, door ballast los te laten, tot oplossingen die hem vrij maken en is het niet langer zonde van wat was opgebouwd. Dan kan wat eerst een tegenslag lijkt, een zegen blijken.


Burn-out, tegenslag die leidt tot zege


Als de periode van herstel en tot zichzelf komen voorbij is, kan de persoon opnieuw de wereld in. Met eigen doelen en een sterker besef van eigenwaarde. Als hij heeft geleerd te luisteren naar zijn innerlijke stem en zijn eigen weg durft te gaan, heeft hij zijn ziel bevrijd uit de klauwen van de duivel. Die is dan overwonnen, in de vorm van zowel de eigen als de systemische eisen en beperkingen. Er heeft in hem een wezenlijke verandering plaatsgevonden, hij is een completer mens geworden, geheeld.

Accepteer dus dat iemand die echt is hersteld van burn-out nooit meer de oude wordt. En gelukkig maar, hij zal ook nooit meer zo onderuitgaan. Als de boodschap van burn-out is begrepen, is het eenvoudigweg niet meer mogelijk om op de oude manier te werk te gaan. Mits de burn-out op alle persoonlijke niveaus – fysiek, emotioneel, mentaal en spiritueel – en ook systemisch is onderzocht en opgelost, heeft deze het leven wezenlijk veranderd. Blijvend verrijkt. Wat een zegen!


© Lusanne Hogeweg, 2017


Je mag mijn artikelen verder verspreiden zo veel je wilt, met vermelding van mijn naam. Ik hoop dat ze je inspireren en helpen op jouw unieke weg naar bezield werken.

Dit artikel is verschenen in Coachlink Magazine van mei 2017.


Hooggevoeligheid op de werkvloer. Overwin je onzekerheid, vertrouw op je intuïtie.


Een hoogsensitieve persoon (HSP) heeft het meestal niet makkelijk op de werkvloer. De hoge gevoeligheid voor geluiden, sfeer en gevoelens van anderen leiden snel tot stress en in sommige gevallen zelfs tot overbelasting. Volgens levensloopcoach Lusanne Hogeweg, zelf hooggevoelig, heeft een HSP ook juist eigenschappen die een sleutel kunnen zijn tot geluk in de werksituatie. Maar dan moet de HSP zich wel bewust worden van zijn kracht.


Uit ervaring en uit de vele verhalen van mijn cliënten weet ik dat de meeste hoogsensitieve personen het moeilijk hebben op de werkvloer. Vooral als ze zich niet bewust zijn van hun gevoeligheid. Mensen die hooggevoelig zijn, hebben een groter empatisch vermogen en een sterkere intuïtie dan de gemiddelde mens. Spanningen op de afdeling, onderhuidse emoties en onuitgesproken kwesties kunnen voor anderen onopgemerkt blijven; voor de HSP worden ze na een tijd ondraaglijk. Maar wat kan hij ermee? Hij weet niet altijd hoe hij moet omgaan met het verschil tussen wat mensen zeggen, bijvoorbeeld in een gesprek of in een vergadering, en wat hij ergens in z'n onderbuik voelt dat er werkelijk leeft of speelt. Dus hij houdt zijn mond en blijft zitten met een knoop in de buik. Of hij doet een onbeholpen poging de kwestie bespreekbaar te maken waardoor het zijn probleem lijkt te zijn en er verandert verder niets.

Als de onbewuste hooggevoelige persoon zijn werk op deze manier doet, kost dat hem veel energie en levert het hem spanning en onvrede op. Inmiddels heb ik ook ervaren, en bij anderen gezien, dat dit heel anders kan. Als de HSP zich bewust wordt van zijn gevoeligheid en deze meer bewust gaat gebruiken, dan komen zijn talenten optimaal tot hun recht en kan hij juist uitblinken in zijn werk. Hoe kan de HSP deze ontwikkeling doormaken.

Afstemming


De onbewuste HSP is afgestemd op de omgeving en voelt wat daar leeft. Hij is echter zelden (goed) afgestemd op zijn eigen wezen, op eigen gevoelens, ideeën, verlangens en behoeftes. Hierdoor weet hij vaak niet wat hij wil of welke kant hij op moet. Zijn richting wordt dan ook geregeld bepaald door anderen. De eerste fase in de ontwikkeling van de HSP is dan ook de omslag van afgestemd zijn op 'buiten' naar afstemmen op het eigen innerlijk. Richt hij zijn aandacht naar 'binnen', dan kan hij contact maken met de eigen wensen en gevoelens. Dit geeft een ervaring van innerlijke kracht.

Maar de ontwikkeling zou verder moeten gaan. Om niet verstrikt te raken in het 'ik', mogelijke egobehoeftes en emotionele schommelingen die daarbij horen, zou de HSP zich moeten afstemmen op een hogere macht of wijsheid. Hierop focussen geeft een gevoel van stabiliteit. Door te onthechten van eigen meningen en verlangens en de emoties die daaruit voortvoeien, bereikt hij een zekere objectiviteit, waardoor hij kan doorgroeien van 'doen wat hij wil' naar 'doen wat nodig is'.

Hoe kun je als HSP deze afstemming bereiken? Ontspanningsoefeningen, meditatie, yoga en ook bidden zijn goede manieren om de aandacht naar binnen te richten en om in contact te komen met die grotere wijsheid, levenskracht of god. Van belang is de aandacht te richten op een vast punt, bijvoorbeeld de ademhaling, en de rusteloze geest niet alle kanten op te laten gaan. Hierdoor kom je in rust en stilte terecht. Vanuit deze rust en stilte kan als vanzelf opkomen wat aan de orde is en wat nodig is.

Acceptatie van je hooggevoeligheid


De hooggevoelige persoon voelt zich vaak anders dan anderen. Door zijn intuïtieve gaven, gevoeligheid en zuivere gevoel voor harmonie en rechtvaardigheid staat hij anders in het leven dan veel mensen om hem heen. Dit kan hem erg onzeker maken en leiden tot een idee en gevoel van 'minder' zijn.

Het tegendeel is mijns inziens juist. Door de gevoeligheid heeft de HSP een beter vermogen tot afstemming op het hogere, het ware en het zuivere. Daarnaast heb ik in mijn praktijk gemerkt dat HSP's vaak enorm creatief zijn en over een grote verbeeldingskracht beschikken. Dit uit zich onder andere in een grote vindingrijkheid in het oplossen van problemen.

Een ander belangrijk talent van een hoogsensitief persoon is intuïtie. Als de HSP zijn intuïtieve talent leert te gebruiken en erop durft te gaan vertrouwen, zal het hem een stuk beter afgaan op de werkvloer. Hij is dan in staat betere keuzes te maken en wordt een stuk effectiever. In een wereld die (vooralsnog) erg eenzijdig is gericht op ratio, wordt dit creatieve en intuïtieve vermogen echter vaak niet gezien en op waarde geschat. Zolang de HSP van de ander blijft verlangen dat die hem ziet, bevestigt en waardeert, blijft hij onzeker. En daardoor zullen zijn talenten vaak onbenut blijven.

Maar de ander kan de HSP niet zien zoals die is; aan de ene kant omdat hij daartoe niet over de nodige vermogens beschikt en aan de andere kant omdat de HSP zichzelf ook niet láát zien. Het gaat erom dat de HSP zelf gaat zien wie hij (echt) is. Als je als HSP eenmaal bent afgestemd op je innerlijk en op een hogere macht of wijsheid, heb je de bevestiging minder nodig. Je kunt nu anderen gaan bevestigen, doordat je in staat bent ook in anderen 'het ware zelf' te zien.

Annuska, Meiso Shiatsu-therapeut 'Verantwoordelijkheid nemen als sleutel'


"Hoewel ik het liefst rustig op mezelf ben, ben ik ook erg snel enthousiast en word ik -als ik niet oppas- een waterval voor de ander. Dat intrigeerde me altijd al; aan de ene kant het gevoel niet sterk genoeg te zijn en aan de andere kant juist overweldigend voor de ander te zijn. Het nemen van verantwoordelijkheid hierin, en wat ik hier zelf in doe of juist nalaat, was de sleutel voor mij.

Voordat ik Meiso Shiatsu studeerde, was het niet altijd even makkelijk om in mijn eigen rust te blijven. Of, zoals het verzoek van mijn cliënten meermaals luidt: 'Het lukt me niet om in sommige sitiuaties bij mezelf te blijven, kun je me daarbij helpen?'. Ja, dat herken ik maar al te goed.

Na jarenlang onderzoek en oefening weet ik nu dat het mogelijk is om een zeer hoge gevoeligheid te hebben en toch lekker bij mezelf te blijven en mijn ding te doen. Hoe? Dat is niet in één zin uit te leggen maar het begint bij het bewust worden van wat ik doe, of soms juist even niet doe. En te leven vanuit vertrouwen in plaats van vanuit angst. Dat durven is kracht."

Bewust hooggevoelig aan het werk


Als je alles in het ware licht ziet en je gaat zien wat nodig is in een gegeven situatie, dan kun je het juiste doen. Dit is naar mijn idee de belangrijkste taak van de HSP. Het is zijn taak zich af te stemmen op de eenheid of het goddelijke en van daaruit de juiste dingen te doen, namelijk de wereld bezielen met zijn licht, liefde, (fijn)gevoeligheid, creativiteit en verbeeldingskracht, om zo verandering te brengen in de wereld. Wat voor werk hij doet en waar en met wie maakt in wezen niet zo veel uit. HSP's kun je tegenkomen in allerlei vakgebieden of werkvelden, het gaat erom dat ze werk doen dat bij hen past en dat recht doet aan hun kwaliteiten en verlangens. Uiteraard geldt dit voor iedereen, maar voor hoogsensitieve personen gaat dit des te meer op omdat niet trouw zijn hieraan voor hen zo voelbaar is.

Deze kwaliteiten en verlangens moeten ze dan wel eerst onderkennen natuurlijk. Voor mij is het een omslag in mijn loopbaan geweest toen ik me realiseerde dat ik alleen nog maar met mensen wilde werken als loopbaancoach en beslist niet meer wilde regelen en organiseren. Deze dingen kan ik wel goed, maar mijn kernkwaliteiten zijn aandachtig luisteren en de juiste vragen stellen. Het werd tijd om dáár iets mee te gaan doen.

Daarnaast dienen HSP's hun werk bij voorkeur te doen in een omgeving die past bij hun gevoelige aard en die tegemoet komt aan hun behoefte aan autonomie. Ik voel me bijvoorbeeld te veel ingeperkt als ik moet werken op vaste tijden. In het grote en onpersoonlijke kantoorgebouw van een ministerie, waar ik jarenlang heb gewerkt, had ik veel last van de bedompte atmosfeer. Voor mij is het dan ook noodzaak om als zelfstandige te werken. Zo kan ik mijn tijd zelf indelen en mijn werk doen in een naar mijn smaak ingerichte ruimte, waarin ik me volledig thuisvoel.

Peter, docent en trainer in communicatie en management 'Ik benader mensen meer vanuit mijn hart'


"Sinds een paar jaar mediteer ik voorafgaand aan een training, ik stem me af op iets 'groters'. Ik benader mensen dan vanuit mijn hart en herken ook iets van mezelf in hen. Ik evaar dat er dan sneller vertrouwen is in de groep en er ruimte is voor meer diepgang en rust. Jarenlang heb ik dit niet gedaan. Dan kostte het lesgeven me veel energie doordat ik mijn persoonlijke doelstellingen nastreefde, zoals het goed willen doen en de opdrachtgever tevreden stellen. Ik probeerde de mensen te vormen naar mijn beeld en idee van wat goed was en hoe het hoorde.

Gebruik van mijn hooggevoeligheid heeft te maken met luisteren naar mezelf, naar mijn gevoel en intuïtie. Ook kijk en luister ik naar de deelnemers en ik stel me voor hen open. Dit geeft me inzicht in wat de mensen nodig hebben en hoe ik hen het beste kan benaderen. Ik houd me niet alleen bezig met het programma, maar ik ga veel meer in op wat zich voordoet en wat er nodig is. Dit heeft een transformerende werking, mensen kunnen voorbij hun oude beperkende overtuigingen gaan en zich echt verder ontwikkelen."

De wereld dienen


Als de hoogsensitieve persoon is afgestemd op een hogere macht en door zijn afstemming een houding van 'Uw wil geschiede' ontwikkelt, dan komt hij echt anders in het leven te staan en daarmee tevens in zijn werk. Hij reageert minder emotioneel op de ups and downs die nu eenmaal bij het leven horen. Deze kan hij dan zien als een onderdeel van het ontwikkelingsproces waar hij in zit. Als hij tegenslagen niet op zichzelf betrekt ("dit moet mij weer overkomen"), dan kan hij vanuit innerlijke rust reageren. Het is niet meer goed of slecht wat er gebeurt, het zijn allemaal ervaringen. Elke bewust beleefde ervaring brengt je op een hoger bewustzijnsniveau. En dat is het doel, de bestemming, van de HSP.

Steeds bewuster worden, lichter, sterker en liefdevoller. Zodat hij de wereld kan dienen met onder meer zijn gevoel, intuïtie, liefde en licht, bewustzijn en aandacht, zijn creativiteit en zijn mensgerichtheid. In een wereld die zich eenzijdig richt op zakelijkheid, efficiency en verhoging van de winst en die daardoor steeds killer en onmenselijker wordt, is dit hard nodig.

© Lusanne Hogeweg, 2006

















Je mag mijn artikelen verder verspreiden zo veel je wilt, met vermelding van mijn naam. Ik hoop dat ze je inspireren en helpen op jouw unieke weg naar bezield werken.

Dit artikel is voor het eerst gepubliceerd in Jonas in september 2006.